Od dołka do depresji

Kiedy świat jest dla nas przyjazny, my także jesteśmy mili dla niego i siebie samych. Wizja cukierkowej przyszłości czasem rozbija się jak bańka mydlana z szarą i niejednokrotnie brutalną rzeczywistością. Narodziny dziecka, które miały przynieść tyle szczęścia przynoszą łzy, poczucie beznadziejności i niezrozumienia. Nowa praca – tyle wyzwań – a zamiast chęci pojawia się frustracja. Do tego kłopoty w małżeństwie, natłok problemów i kłopoty ze zdrowiem.
Nasze samopoczucie wynika nie tylko z dobrego czy też złego stanu zdrowia ale także ze stanu naszej psychiki. Jeżeli z naszą psychiką jest coś nie tak, jeżeli mamy jakieś kłopoty wówczas z całą pewnością nie będziemy szczęśliwi, nie będziemy zadowoleni. Z naszymi emocjami musimy nauczyć sobie radzić. A nie jest to proste. Czasami kłopoty, jakie mamy przerastają nas. Popadamy w depresję. Co w takiej sytuacji zrobić? Przecież nie możemy się poddać. Musimy spróbować doprowadzić naszą psychikę do równowagi. A przecież jest to możliwe. Niestety nie zawsze jesteśmy w stanie poradzić sobie z tym sami. Konieczna jest wizyta u specjalisty, który pomoże nam uporać się z pewnymi problemami natury psychicznej. Idealnym może okazać się specjalista psycholog. Wizyta u takiego specjalisty może nam naprawdę pomóc. Oczywiście konieczne będzie wielokrotne spotykanie się z psychologiem. Tylko wówczas terapia może okazać się efektywna. A my chcemy, żeby taka właśnie była. Jeżeli mamy tylko taką potrzebę udajmy się na konsultację psychologiczną.

Nie skacz jak kózka

Małe dzieci upadają po stokroć a jednak rzadko wynikają z tego jakieś poważne konsekwencje. To niestety zmienia się wraz z upływem lat. Mało, że obniża się nasz próg bólu, to jeszcze stajemy się mniej gibcy, a to już pierwszy krok do złamań czy poważniejszych stłuczeń. Dodatkowo- wbrew pozorom – jesteśmy tak ostrożni, że wręcz nieuważni. Paradoks – niekoniecznie. Im bardziej uważamy, żeby nie spaść tym większe prawdopodobieństwo, że tak się stanie. Nie zawsze jesteśmy ostrożni. Czasami w wyniku naszej nieuwagi ranimy się. Rana pojawia się w wyniku upadku, uderzenia, otarcia. Często są to niegroźne ranki, które nie wymagają specjalnego zabezpieczania czy opatrywania. Niestety nie zawsze jest tak, że rana jest niegroźna. Bywają i takie sytuacje, że ranimy się naprawdę poważnie a urazy mają wpływ na stan naszego zdrowia. Szczególnie niebezpieczne są urazy głowy. Czasami niewielkie uderzenie może być przyczyną wielu niebezpiecznych chorób, schorzeń, powikłań. Mogą pojawić się guzy, krwiaki. Wynikiem uderzenia w głowę mogą być nie tylko obrażenia zewnętrzne, widoczna, takie jak na przykład zasinienia, guzy. Mogą to być jednak i o wiele groźniejsze urazy zewnętrzne, które mogą doprowadzić do poważnych i bardzo niebezpiecznych dla naszego zdrowia powikłań. Jeżeli więc po takim uderzeniu się poczujemy się niedobrze, zauważymy niepokojące objawy wówczas koniecznie powinniśmy skonsultować się z lekarzem. Nie bagatelizujmy takiego złego samopoczucia czy niepokojących objawów.

Pielęgnujemy skaleczenia

Nie ma ludzi doskonałych, nie ma też takich, którzy uniknęli by w całym swoim życiu jakiegoś małego wypadku – nie mówimy bynajmniej o tych komunikacyjnych, a o tych prozaicznych. Obijamy się, przewracamy i jako dzieci kompletnie tego nie odczuwamy, ba, nawet w wielu przypadkach nie zauważamy. Dzieci mają do 3 roku życia zwiększony próg bólu, dorosłych jednak to już nie dotyczy, a jednocześnie napotykamy na swojej drodze przeróżne przeszkody. Czasami zdarza nam się zranić, skaleczyć, stłuc określone miejsce. Pojawia się ranka, często krwawiąca. Trzeba ja w jakiś sposób opatrzyć, zabezpieczyć. Tylko jak to zrobić? Czy takie opatrywanie zranionego miejsca jest konieczne? Zdecydowanie tak. A nie jest to wcale takie trudne. Musimy pamiętać o tym, by ranę oczyścić. Często przecież jest ona zanieczyszczona na przykład piachem czy innymi rzeczami. Takie zanieczyszczenia delikatnie usuwamy, zranienie odkażamy wodą utlenioną. Od wielkości rany zależy to, czy opatrunkiem będzie zwykły plaster, który zabezpieczy ranę czy konieczne będzie zabandażowanie zranionego miejsca. Jeżeli wykonamy taki opatrunek będziemy mieć pewność, że rana będzie odpowiednio zabezpieczona, że nie wda się zakażenie. W przypadku dużych zranień, na przykład głębokiego rozcięcia skóry być może konieczne okaże się chirurgiczne zszywanie. Takie założenie szwów pomoże w gojeniu się rany. Niestety czasami po zagojeniu się rany pozostają blizny, które z czasem bledną, stają się mniej widoczne, jednak nie znikają zupełnie.

Myślenie o chorobie

Zapytajmy sami siebie, co się stanie, jeśli nasz stan zdrowia nagle się pogorszy. Głupie pytanie, lepiej nie przywoływać takich myśli, nie wywoływać wilka z lasu – odpowie znacząca większość. Oczywiście, lepiej nie widzieć siebie w chorobie, jednak patrząc na styl życia i dbałość o zdrowie wielu Polaków, można odnieść wrażenie, że jesteśmy albo niezniszczalni, albo też wykazujemy się wielką ignorancją. Powinno zależeć nam na tym, by nasz stan zdrowia był przynajmniej zadowalający. Pamiętajmy o tym, że zdrowie mamy tylko jedno i jeżeli coś zacznie nas boleć, jeżeli zapadniemy na chorobę wówczas możemy stać się osobami niesamodzielnymi wymagającymi opieki innych. A do tego przecież nie chcemy dopuścić, nie chcemy doprowadzić. Niekiedy pacjent wymaga obserwacji lekarskiej. Tylko lekarz może stwierdzić, co nam jest, na co jesteśmy chorzy. To lekarz ocenia stan naszego zdrowia i określa sposób leczenia choroby. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie konkretnych, specjalistycznych badań lekarskich, które dadzą obraz stanu naszego zdrowia. Być może konieczna będzie hospitalizacja. Taki pobyt w szpitalu, chociażby krótki, kilkudniowy może wiele wyjaśnić. Być może nie będą to najprzyjemniejsze dni naszego życia, jednak warto – zgodnie z zaleceniem lekarza dokładnie się zbadać, poddać się takiej obserwacji lekarskiej, która pozwoli lekarzom ustalić, co nam dolega i jakie leczenie rozpocząć.

Lecz, nie maskuj

„Samo przyszło, samo przejdzie” – brzmi ten slogan znajomo? Oczywiście, że tak, w końcu każdemu z nas zdarzyło się go wypowiedzieć co najmniej kilka razy. Najczęściej w ten właśnie sposób trywializujemy choroby, które z naszego punktu widzenia są błahe. Czymże jest grypa? Niczym szczególnym, przecież zapada na nią praktycznie każdy. Tymczasem niedoleczona choroba potrafi zmienić swoje oblicze i zaatakować w najmniej spodziewanym momencie.
Nieleczona choroba postępuje. Stan naszego zdrowia pogarsza się. Jeżeli zbagatelizujemy stan naszego zdrowia, jeśli zignorujemy wszelakie dolegliwości wówczas może okazać się, że na skuteczne leczenie jest już za późno. A przecież nikt z nas nie chce doprowadzić do takiego stanu zdrowia, który uniemożliwiłby nam normalne funkcjonowanie, normalne samodzielne życie. Nie dopuśćmy więc do tego, by choroba, na jaką zapadliśmy postępowała. Co wiec robić w takiej sytuacji? Jak reagować? Podstawą naszego zachowania jest zgłoszenie się do lekarza, który ustali, co nam dolega i wybierze odpowiedni sposób leczenia. Jeżeli diagnoza będzie odpowiednia a leczenie, jakie zaleci lekarz będzie właściwe wówczas uda się zatrzymać postęp choroby a być może uda się także zupełnie schorzenie wyleczyć. Na to jednak potrzeba czasu. Czasami leczenie trwa wiele tygodni a nawet wiele lat. Wszystko zależy od tego, jaka jest to choroba, ale także i od tego, jakie leczenie zostało zalecone. Pacjent powinien przestrzegać wskazówek lekarza.

Nie bójmy się szpitali

Biorąc pod uwagę fakt, że nie lubimy ograniczeń, a o polskiej służbie zdrowia mamy nie najlepsze opinie jasnym staje się, że korzystanie z jej usług na dłuższą metę nikomu nie jest na rękę. Oczywiście, są takie sytuacje, które wymuszają na nas kontakt z przychodniami, laboratoriami, czy gabinetami specjalistów. Nie zawsze jednak choroba, na którą cierpimy kwalifikuje się do leczenia ambulatoryjnego. Boimy się szpitali. Czasami jednak trafiamy tam. Nasz stan zdrowia jest na tyle poważny, że leczenie szpitalne jest koniecznością. W przeciwnym razie grozi nam nawet zgon. A z tego nie wszyscy z nas zdają sobie sprawę. W szpitalu opieka lekarska jest przez całą dobę. Oznacza to, że pacjent jest obserwowany przez cały czas. W wyniku jakichkolwiek niepokojących objawów lekarze szybko reagują podając odpowiednie leki. Kiedy trafiamy do szpitala i ile trwa hospitalizacja? To zależy od naszego stanu zdrowia. Niektórzy pacjenci szpital opuszczają już po kilku godzinach, po jednej dobie w nim spędzonej, inni muszą spędzić tam nawet kilka tygodni. Wiele zależy od stanu zdrowia. O tym, czy pacjent może opuścić szpital, czy nadaje się do tego, by dalsze leczenie odbywało się w warunkach domowych decyduje lekarz. Nie bójmy się szpitali. Uświadommy sobie, że tylko w nich jesteśmy naprawdę bezpieczni, tylko w szpitalach możliwe jest dokładne ocenienie stanu naszego zdrowia, wykonanie niezbędnych badań, dzięki którym możliwe będzie postawienie diagnozy.

Decyzja o amputacji

Jesteśmy aktywni zarówno zawodowo jak i w życiu prywatnym. Uwielbiamy wykonywać milion różnych czynności i nie potrafimy, a nawet nie wyobrażamy sobie tego, że moglibyśmy albo musielibyśmy zrezygnować z tychże naszych małych grzeszków. Wydaje się nam, że mamy monopol na zdrowie, a jeden papieros w tę czy w tamtą stronę absolutnie nie jest w stanie nam zaszkodzić. Cóż, przy braku rozsądku takie postępowanie może skończyć się kiepsko.
Każdy z nas marzy o tym, by być zdrowym, by nie chorować, czuć się dobrze, być energicznym człowiekiem. Niestety w wielu przypadkach nie mamy wpływu na nasze zdrowie, na nasze życie. Zdarza się przecież i tak, że mimo iż dbamy o siebie, odżywiamy się w odpowiedni sposób, jesteśmy aktywni, ćwiczymy, nie przemęczamy się, nie stresujemy a jednak zapadamy na choroby. I jest to wynikiem chociażby tego, że wkraczamy w wiek średni. To właśnie wtedy pojawiają się różne schorzenia, których wyleczenie nie jest wcale takie łatwe. Niestety czasami decyzje lekarskie bywają bardzo drastyczne, jednak wykonanie ich jest koniecznością, by móc żyć w zdrowiu. Zdarza się, że konieczna jest amputacja kończyny. Jest to bardzo poważny i skomplikowany zabieg, w wyniku którego pacjent, osoba operowana pozbawiana jest kończyny, która jest chora, której usunięcie umożliwi nam powrót do zdrowia. Często w miejsce amputowanej kończyny wstawiana jest proteza, dzięki której pacjent może w miarę normalnie żyć, funkcjonować.

Życie po zdrowiu

Zazwyczaj, gdy chorujemy nie wyobrażamy sobie, żeby ten stan trwał w nieskończoność. Problem nieuleczalnych czy przewlekłych chorób nas nie dotyczy. Tak myśli każdy i dokładnie w ten sposób pojmowały świat swojej kondycji zdrowotnej osoby, którym przyszło spotkać się z trudną dla nich informacją, że ich życie właśnie wywraca się do górny nogami. Wiele ciężkich chorób spada na człowieka jak przysłowiowy grom z jasnego nieba. Życie z chorobą nie jest łatwe. Niektórzy jednak muszą się zmagać z różnymi chorobami przez całe życie. Tego nie da się ustalić ani wybrać. Oczywiste jest, że każdy z nas chciałby być zdrowy. Niestety los nie jest łaskawy dla nas wszystkich. Jeżeli jednak to my jesteśmy chorzy, na przykład na chorobę przewlekłą, musimy nauczyć się z nią żyć. Czasami bywa to bardzo trudne. Każdy chory powinien być pod ścisłą obserwacją lekarską. Taka opieka lekarza specjalisty jest koniecznością. Choroba, jej postępowanie czy ewentualna poprawa zdrowia pacjenta musi być obserwowana przez lekarza. To właśnie lekarz może zareagować w odpowiedni sposób, może zmienić sposób leczenia, przepisać inne leki, ewentualnie zalecić hospitalizację, wykonanie konkretnych badań lekarskich. Życie z chorobą w wielu przypadkach może być trudną sprawą. Wielu rzeczy nie da się jednak zmienić. Możemy jedynie je zaakceptować. Jeżeli jednak będziemy postępować według określonych zasad wówczas do wszystkiego będziemy mogli się przyzwyczaić.

Zwolnij i zadbaj

W pracy właśnie pracujemy nad projektem,który może wywindować nas na lepsze stanowisko, w domu koniecznie w tym samym czasie robimy remont, a nauka japońskiego koniecznie wymaga dodatkowych, codziennych konwersacji. Biegniemy z jednego miejsca na drugie, wrzucamy coś w siebie nie patrząc czy to w ogóle nadaje się do jedzenia. Boli nas głowa? A może dokucza żołądek ? To nic, przecież takie drobnostki można leczyć samodzielnie. Czy naprawdę?
Nie zawsze jest tak, że czujemy się dobrze. Czasami nie mamy siły ani energii. Czy jest to spowodowane? Przyczyny mogą być różne. Najczęściej jest tak, że jesteśmy przemęczeni, przepracowani, niewyspani. Dlatego też nasz organizm odmawia nam posłuszeństwa. Takie ogólne osłabienie organizmu może być także wynikiem choroby. Czasami jest ona tylko chwilowym schorzeniem, które po kilku dniach ustępuje. Bywa jednak i tak, że zapadamy na choroby ciężkie, przewlekłe, których leczenie jest dość skomplikowane i długotrwałe. Nasz organizm zazwyczaj daje nam pewne znaki, które świadczą o tym, że coś nam dolega, że coś nie jest w porządku. Jakie są to znaki, jakie są to sygnały? Może to być ogólne osłabienie, gorączka, rozpalenie, bóle. Nie ignorujmy takich objawów i nie czekajmy na to aż same nam przejdą, aż miną. W takich przypadkach powinniśmy skonsultować się z lekarzem. Ten w razie takiej konieczności zaleci odpowiednie leczenie. Często już po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia poczujemy się o wiele lepiej.

Tuż przed operacją

W momencie kiedy dopada nas choroba w głowie mamy tylko jedną myśl – jak najszybciej pozbierać się i wrócić do swoich codziennych zajęć. Bardzo często w ogóle nie idziemy do lekarza, a jeśli już to dość szybko zapominamy ile powinna trwać kuracja. Niestety, taka trywialność i ignorancja w przypadku niektórych schorzeń może doprowadzić nas wprost na stół operacyjny. To dodatkowy stres i o wiele dłuższy czas rekonwalescencji. Boimy się operacji. Nie ma chyba takiej osoby, która nie czułaby żadnych obaw czy strachu przed operacją, nawet taką, która z pozoru nie jest wcale zabiegiem trudnym i skomplikowanym. Zdajemy sobie sprawę z tego, czym jest operacja. Wiemy, że mogą pojawić się powikłania, że operacja może się nie udać. Każda operacja musi być wykonana przez specjalistę chirurga. To, jaki to będzie specjalista zależy przede wszystkim od tego, jaka część ciała będzie operowana, jaki organ nadaje się do – kolokwialnie mówiąc – naprawy. Operacja przeprowadzana jest wówczas, gdy coś nam dolega a objawów takiej choroby nie da się usunąć innymi sposobami, na przykład farmakologicznymi. W takich przypadkach zalecane jest wykonanie operacji. Mówi się, że operacja to ostateczność. Nie możemy jednak załamywać się, stresować. Często to właśnie taki zabieg chirurgiczny pozwala nam wrócić do zdrowia. Jeżeli więc lekarz zaleci wykonanie operacji my, pacjenci, powinniśmy wyrazić zgodę na przeprowadzenie takiego zabiegu.